Жить с страхе

 

Վախի մեջ ապրել
Մի անգամ նապաստակները հավաքվեցին ու սկսեցին բողոքել իրենց կյանքից.
— Եվ՛ մարդկանց, և՛ շների, և՛ արծիվների, և՛ այլ գազանների պատճառով մահանում ենք: Ավելի լավ է մահանալ, քան վախի մեջ տանջվել, եկե՛ք  խեղդվենք:
Եվ թռչկոտելով նապաստակները գնացին լիճ՝ խեղդվելու: Գորտերը լսեցին նապաստակների ոտնաձայնները և թռան ջուրը: Читать далее

Կապիկն ու ձուկը

 

Կապիկն ու ձուկը

Մի անգամ մեծ ջրհեղեղ  տեղի ունեցավ  և հասավ կապիկին եւ ձկանը: Կապիկը, ինչպես ճկուն և փորձառու երևույթ, կարողացավ բարձրանալ ծառը և փախչել մոլեգնող ջրերից: Իր ապահով տեղից նայելով ներքև՝ նա տեսավ, թե ինչպես է հուսահատ և դժբախտ ձուկը պայքարում հեղեղի դեմ:

Ամենաբարի մտադրությունով կապիկը կռացավ և հանեց ձկանը ջրից: Արդյունքը ցավալի էր:

Обезьяна и рыба

Случилось как-то раз большое наводнение, и застигло оно обезьяну и рыбу.

Обезьяна, создание проворное и опытное, ухитрилась вскарабкаться на дерево и ускользнула от бушующих вод. Посмотрев со своего безопасного места вниз, она увидела, как отчаянно несчастная рыба борется со стремительным потоком.

С самыми добрыми намерениями обезьяна наклонилась и вынула рыбу из воды. Результат был печален.

Թարգմանությունը՝ Մանե Բարսեղյանի

Երջանկությունս նման է…

15055805_196011080854765_3804642195213919957_n

Երջանկությունս նման է աշնան արևին՝ հազվադեպ հանդիպող, բայց ջերմ ու անասելի հաճելի։ Ասում են՝ ամեն ինչը փոխհատուցվում է, հետևաբար՝ ամեն օր, մեզ հանդիպած տխրության ,,նոպաները,, կփոխհատուցվեն երջանիկ օրերով, իսկ որպես երջանիկ օրերի փոխհատուցում՝ մեր դռան առջև կգտնենք մի փունջ տխրություն՝ մի փաթեթ արցունքներով։ Читать далее

Բոլորս էլ կմոռացվենք՝ առաջին հերթին ես և դու

15034020_1261458640603099_424288738_o

Ժամանակները փոխվում են, մարդիկ իրենց հերթին՝ նույնպես։ Ընդամենը մի դար, որին դեռ կհաջորդեն շատերը, բայց այն կհիշվի՝ չի մոռացվի։ Չնայած, որոշ ժամանակ անց բոլորս էլ կմոռացվենք՝ առաջին հերթին ես և դու։ Կանցնի ժամանակ, և մարդկությունը կմոռա այն, ինչ հիշվում է հիմա։ Կմոռացվեն հզորագույն թագավորները, լեզուները, ազգերը, կմոռացվի ամեն ինչ։ Մոռացված լինելու վախը ամենքիս էլ տանջում է՝ մեկին շատ, մյուսին քիչ։ Ամենքս էլ մեր հերթին ուզում ենք, որ ժամանակակից Հայաստանը ճանաչեն մեր անունով, անկախ նրանից՝ թե դա կլինի մեր կյանքի մայրամուտից առաջ, թե հետո։ Читать далее