«Երկու աչքեր» Դավիթ Միրզոյան

12342559_1645337869061003_5944495267396842963_n

«Երկու աչքեր» քառամաս պատմվածքի հեղինակն է  Դավիթ Միրզոյանը. Վարդենիկի կրթահամալիր, 11-րդ դասարան

Երկու աչքեր, անվերջ հետապնդում են քեզ,
Երկու աչքեր, ասես մի զույգ դրոշմ,
Իրենց անջնջելի տիպն են դնում
Կյանքիդ, խմած ջրի՛դ, ողջ աշխարհի՛
Եվ, մինչևիսկ, արյան գնդիկների՛դ վրա,-
Երկու աչքեր՝
Դրո՛շմ,
Կնի՛ք,
Խարա՜ն․․․
– Սէրն է․․․ (Պ․ Սևակ) Читать далее

Реклама

«Անավարտ խաղ» Դավիթ Միրզոյան

14492366_983574718431939_6978088060333430087_n«Անավարտ խաղ» պատմվածքի հեղինակն է  Դավիթ Միրզոյանը. Վարդենիկի կրթահամալիր, 11-րդ դասարան

Լսի՛ր, Հայկա՛զ, էն Արմանը չի՞ եկել,- հարցրեց ընկերս:

-Չէ, ախպե՛ր, չեմ տեսել, երևի զբաղված կլինի:

-Թե չէ էնքան ենք իրար հետ խաղացել, արդեն անգիր ենք արել իրար,- ասաց ընկերս ու կատարեց իմաստւն խաղի առաջին քայլը: Իսկ Արմանը շատ լավ տղա է. Շատ ուժեղ է շախմատ խաղում ու զարմանալի մտավոր կարողություններ ունի: Читать далее

Աստ հանգչի սիրելին՝ Մէմէն

15350594_1338485309529815_4149211036419797055_nՀեղինակ՝ Վաչե Խաչատրյան, 9-րդ դասարան

Ձմեռային խաղաղ ուշ գիշեր էր, փողոցներում ձյուն չկար, տխուր էին փոխոցները՝ դատարկ ու լերկ: Հեքիաթային մի հիասքանչ փողոց, մի տնակ փոքրիկ՝ հրեղեն տեսքով, չորս կողմը վառվող գույնզգույն լույսերով: Տնակի ներսում ապրում էր մի ծերուկ՝ փոքր-ինչ կռացած մեջքով,  ձեռնափայտով ու ակնոցով  մորուքավոր մի պապիկ: Читать далее

Բացակայում եմ հենց իմ մեջ

26165613_344921702650096_8888734389633850095_nԴայանա Ամիրխանյան, ՎՊՀ հենակետային Վարժարան 

Դե միշտ էլ այդպես է եղել.․․Եկեք մի փոքր մտածենք, թե ինչու ինչ-որ տեղ, ինչ-որ մի ժամանակահատվածում մենք տրամադրության անկում ենք ունենում։ Միգուցե դա նրանից է, որ պետք է չլինեինք այնտեղ, որտեղ կանք, կամ էլ միջավայրն է ուրիշ։ Читать далее

Հայտնվում ես այնտեղ, որտեղ ամենաքիչը կուզեիր լինել

23518884_1979113998973605_4335138808137240027_nԷլեն Մանգասարյան, Վանաձորի Գրիբոյեդովի անվան թիվ 11 ավագ դպրոց 

Յուրաքանյուր անձ, երբ հասունանում է այնքան, որ սկսում է հասկանալ, թե ինչ է «հասարակությունը», փորձում է դառնալ դրա մասնիկը: Շփման միջոցով մենք կրթվում ենք, ձեռք բերում գիտելիքներ շրջակա միջավայրի մասին, ձեւավորում կարծիք, աշխարհհայացք և բնավորություն: Յուրաքանչյուր տարիքում էլ անհատը հասարակությունում հարմարվելու կարիք ունի: Читать далее

Միշտ ներկա ենք այնտեղ, որտեղ ամենից շատն ենք բացակայում

24296605_2000968663518024_6237106808146827276_nՄարգարիտ Կարախանյան, «Մխիթար Սեբաստացի» կ\հ, 10-րդ դասարան

Պատկերացրեք, որ կյանքը դպրոց է, իսկ դուք՝ աշակերտներ: Հա՛, հա՛, մոռացե՛ք ձեր տարիքն ու մի քանի րոպեով աշակերտ դարձեք: Վաղ առավոտյան արթնանում եք, գնում դպրոց․ երբեմն ուշանում եք, երբեմն ժամանակից շուտ եք գնում ու ստիպված եք լինում շա՜տ երկար սպասել՝ կորցնելով ձեր թանկագին ժամանակը: Դասերի ընթացքում դուք մե՛կ ուշադիր եք, մե՛կ ցրված: Ակտիվությունն էլ կախված է տրամադրությունից: Читать далее

Սիրում եմ քեզ, ակնթա՛րթ, դու հավերժ ես

15056402_1087336268049301_1399584244426761268_n

Հեղինակ՝ Հրաչ Կարեյան, Իսպանիա (Բարսելոնա)

Եկեղեցի եմ կառուցում իմ մեջ

 ու այնտեղ աղոթքներ անում․

Ավա՜ղ, դեռ անավարտ է։

Եթե այն հասցնեմ ավարտին,

Այնժամ երկինքն ու երկիրն իրար թևանցուկ

Այցի կգան իմ ինքնահաշտեցման հանդեսին: Читать далее