Աշուն

imageԱշուն է։ Սրտումս էլ է աշուն. երեխաներն այլևս բակ չեն իջնում, ոչ ոք էլ պատուհանից դուրս չի նայում. կարծես ինչ- որ բանից վախեցած լինեն։ Միայնակ եմ, քայլում եմ փողոցով։ Միայնակ եմ. շուրջս ոչ մի կենդանի շունչ չկա։ Մտածում եմ, թե ինչու են մարդիկ այդքան վախենում աշնանից։ Քայլում եմ, շուրջս նայում. մարդիկ ցրտից դողում են, իսկ ես՝ ոչ. կարծես աշնան գույները տաքացնում են ներսս: Երկար քայլում եմ և նայում շուջբոլորս: Ծառերն արդեն դեղնել են, մերկացել, կարծես իրենց սրտում էլ է դատարկություն։ Ցրտեց. մարդիկ փակվեցին տներում (դրսում կարծես  ուրվականներ  լինեին)։ Մինչ ուշ գիշեր թափառում էի դրսում, նայում երկնքին և երազում ինչ- որ մեկի մասին։

Հեղինակ՝ Աննա Հովհաննիսյան:

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s